از اینک فرا بگیر ...
نبودن ها و نداشتن ها را...
از اینک فرا بگیر...
ساکت بودن و تنها بودن را ...
از اینک فرا بگیر ...
مثل باد از گذر زمان ها و مکان ها و انسان ها بگذری ...
بگذر و برو ...
تنهایی خانه اول و آخر است ... باور کن ... از اینک باور کن
کمکی می کنی از این وضع رها بشم؟؟؟
تنها ، تویی تو که می تپی به این نبض رهایی
تو فارغ از وفور سایه هایی
باز آی ، که جز تو جهان من حقیقتی ندارد
تو می روی ، که ابر غم ببارد
به سمت ماندنت راهی نمی شوی چرا
گاهی ستاره هدیه کن مشتی به پوچ شب ها
با من شمرده تر بگو ، حروف رفتنت
تا من بگیرم از دل همه بهانه ها را
آشوبم آرامشم تویی به هر ترانه ای سر می کشم تویی سحر اضافه کن بفهمه آسمانم بیا که من بی تو غم صد افزونم
بگذار بگویم که از سرابه این و آن بریده ام
من از عطش ترانه ها خریده ام